In 1996 besloot Marco Sartori om samen met zijn zus Francesca het bedrijf van hun vader Bruno over te nemen. Hun doel was ‘simpel’; het maken van wijnen met de hoogst mogelijke kwaliteit. Om verwarring met het wijnhuis Sartori (geen familie) te voorkomen, koos men als naam Roccolo Grassi, de wijngaard die het wijnhuis omringt.
Woonachtig in Mezzane di Sotto 
voelen ze de invloed van befaamde collega’s als Stefano Campedelli van Marion en Romano dal Forno, maar Marco bekent dat ook Giuseppe Quintarelli voor hem een belangrijke bron van inspiratie is. De finesse en complexiteit van de wijnen van Quintarelli zijn immers nog altijd ongeëvenaard. In dit deel van het Valpolicella gebied (buiten het classico-district), kiezen veel producenten echter voor de internationaal meer aansprekende stijl met een rijkere, rijpere fruitstructuur en een ander gebruik van hout; zo ook Roccolo Grassi.
In totaal bezitten Marco en Francesca Sartori circa 13 hectaren aan wijngaarden, verdeeld over percelen in zowel het Soave- als Valpolicella district. De leeftijd van de wijngaarden varieert van 15 tot meer dan 40 jaar oud en de snoei van guyot tot pergola. In het Valpolicella district staan de traditionele rode druivensoorten Corvina, 
Corvinone Rondinella en Croatina op een overwegend zeer oude, vulkanische bodem die rijk is aan basalt. In de ‘la Broia’ wijngaard in de DOCG Soave, overheerst een alluviale, kalkrijke bodem en is de witte Garganega aangeplant.
Naast zorgvuldig werk in de wijngaard, besteedt Marco Sartori ook veel aandacht aan de vinificatie. Weking en gisting geschieden temperatuur gecontroleerd en voor de lagering maakt men gebruik van zowel barriques van Frans eiken als grotere foeders van Sloveens eiken. Sartori kiest meestal voor geselecteerde gistculturen, om meer grip te hebben op de gisting. Voor de botteling ondergaan de wijnen alleen een lichte filtratie. De stijl van het huis is te omschrijven als modern met behoorlijk wat nieuw hout (barriques), hoewel de relatie met de eeuwenoude cultuur niet wordt vergeten. Hoewel Sartori al veel eer is toebedeeld, mag worden aangenomen dat de kracht van het huis vooral in de toekomst ligt. Met meer ervaring in wijngaard en kelder zal een nog betere balans gevonden worden tussen fruit en vinificatie. De wijnen, en zeker de Amarone, zullen dan dichter bij zijn essentie komen; finesse en elegantie.
Het is alweer een tijdje geleden, maar tijdens een uiterst aangename avond in restaurant “De Utrechtse Dwarstafel” te Amsterdam, presenteerde Marco Sartori samen met zijn trotse importeur ‘Vino e Vetro’ een fraaie reeks wijnen. 
De equipe van ‘De Utrechtse Dwarstafel’ verzorgde op de manier die hen bekend en toevertrouwd is, een fraai menu met tal van gerechten. Chef Igor Sens had in overleg met gastheer/sommelier/wijnfanaat Hans Verbeeck de wijnen uitgebreid voorgeproefd en daar verschillende gerechten op aangepast. Verbeeck liet doorschemeren doorgaans met iets minder hout gedomineerde wijnen te werken, maar het resultaat was er niet minder om. Fraaie combinaties van begin tot eind.
Een impressie:
2009 Soave Superiore ‘La Broia’
Nog jeugdig en onrustig in de geur en smaak; barst van het fruit, het hout nog niet helemaal op z’n plaats, maar dat is een kwestie van tijd. Goede spanning en potentieel, iets breder en ronder dan de 2008.
2008 Soave Superiore ‘La Broia’
De 12 maanden hout (mix van Franse barriques en Sloveense eiken vaten) en de volledige malolactische gisting geven een wijn met veel breedte en een mooie lengte. De smaak is vol met de juiste zuurgraad voor spanning en balans, in de smaak en afdronk duidelijke minerale accenten naast de invloed van het hout; schone finale, fraaie wijn om bij te eten, zoals de combinatie met de makreel bewijst.
Valpolicella Superiore 2008
Wijn van relatief jonge planten, min of meer traditionele blend van 60% Corvina, 15% Corvinone, 20% Rondinella en 5% Croatina. Circa 40% van de druiven wordt zo’n 20 dagen gedroogd, alvorens te worden gevinifieerd. 
Weking en gisting nemen doorgaans 20 tot 30 dagen in beslag, afhankelijk van het jaar. Rijping gedurende gemiddeld 20 maanden in barriques van Frans eiken waarvan jaarlijks een deel (20-33%) wordt vernieuwd en grotere foeders van Sloveens eiken met een inhoud van 2000 liter.
Amarone Roccolo Grassi 2007
De druiven worden handmatig geoogst en Sartori kiest voor een relatief korte droging, waardoor zijn wijnen meestal al in december worden gevinifieerd. Na de weking en gisting die meestal 35 tot 40 dagen duurt, rijpt de Amarone nog zeker twee jaar in Franse barriques, waarvan over het algemeen 50% nieuw is. De wijn ruikt naar het jaar 2007, weelderig, warm, zwoel en heel rijp. Hout is stevig aanwezig, maar blijft in balans. Kersenfruit met het typische chocolaatje van Amarone zijn overduidelijk te ruiken en te proeven. De tanninestructuur is fors, kenmerkend voor 2007. Op het eind de nodige droging. Een wijn voor pittige kazen als Reggiano Parmigiano.
Amarone Roccolo Grassi 2006
Hier meer finesse en spanning door het evenwichtige oogstjaar 2006. De houtinvloed blijft groot en dit moet je stijl zijn. Vraagt om eten en geduld. De wijn zal zich de komende jaren nog verder ontwikkelen, maar bewaar hem niet te lang. Tussen nu en 3-5 jaar presenteert het fruit zich op z’n best.
Recioto di Soave Vigneto La Broia, 2008
Na een lange periode waarin de druiven indrogen, worden ze uiteindelijk in februari van het jaar volgend op de oogst vergist, hetgeen dus 3 tot 4 maanden duurt. De wijn ondergaat geen malolactische gisting en rijpt zo’n 20 maanden in Franse barriques waarvan 10-15% jaarlijks wordt vernieuwd. De Recioto heeft een intense, goudgele kleur en een minstens zo’n intense geur. Veel gedroogde vruchten, waaronder abrikozen. Daarnaast allerlei impressies van honing, perziken, bloesem, nougat en karamel. De smaak is evenwichtig, hoewel ook in deze wijn het hout een belangrijke rol speelt.
Recioto di Soave, Vigneto La Broia, 2003
Fraaie rijping in kleur, geur en smaak, nog volop frisse tonen ondanks ook meer ontwikkelde aroma’s; impressies van gedroogd fruit, florale tonen, nougat en karamel wisselen elkaar af, alles ondersteund door een mooie zuurgraad, prima balans en veel lengte, een feestje in het glas.
Recioto di Valpolicella, Roccolo Grassi, 2007
Ook hier een lange droging en vinificatie pas in februari.Weking en gisting duren doorgaans tot 30 dagen, waarbij de temperatuur van de most maximaal 26 ° C bedraagt. Na de alcoholische gisting ondergaat de wijn de malolactische gisting en verdere rijping van 7 maanden in Franse barriques, waarvan 1/3 jaarlijks wordt vernieuwd.
In de neus presenteert de wijn zich geconcentreerd met een duidelijk houtinbreng. Koffie, mokka en tabak zijn te herkennen met onderliggende aroma’s van pruimen en gedroogde zwarte kersen. In de mond is de wijn evenwichtig met de juiste zoet/zuur balans en het nodige hout.
Recioto di Valpolicella, Roccolo Grassi, 2005
Fraaie geur, mooi geconcentreerd fruit, duidelijk kersenjam; in de mond wat meer ontwikkeling, hout nadrukkelijk aanwezig, geeft wat drogende accenten, chocoladebittertje en wat toast, gemiddelde lengte, schone afdronk, nu mooi op dronk
Recioto di Valpolicella, Roccolo Grassi, 2002
Ontwikkeling in kleur, geur en smaak, maar alles behalve te oud; wel wat veel hout in de smaak, latere oogsten hebben een fijnere balans tussen hout en fruit, in de finale galmt, naast de houtinbreng, het rijpe fruit na; ingedroogde kersjes, wat bramen en een aangenaam bittertje
Een mooie afsluiting van een bijzonder aangename avond en nadere kennismaking met Roccolo Grassi, een wijnhuis waar we nog veel meer van zullen horen.
Voor meer informatie: www.vinovetro.nl
