Fred Nijhuis

Your favorite Dutch wine writer

Crémant de Loire

Lekker anders; lekker eigen.

Foto: NCS Nijhuis Consultancy Services

De pepernoten en chocolademelk (al dan niet met rum) zijn weer op, het wordt weer tijd voor kerstkransjes, oliebollen, vuurwerk en……. knallende kurken.

Dat laatste berust uiteraard op een wijdverspreid misverstand, want waarom zou je een mousserende wijn zo willen mishandelen?

Maar goed, “De Champagne moet weer knallen!” zo lezen we overal en uiteraard wordt deze verder niet onderbouwde kreet aangevuld met aanbiedingen van Italiaanse-, Zuid-Afrikaanse- of Australische Champagnes. Ze komen overal vandaan die bubbels, sinds kort zelfs uit Nederland. En uiteraard is alles lekker, alles hetzelfde en alles Champagne, want dat is altijd goed. Wie me wel eens les heeft zien geven bij de Wijnacademie, weet hoe lekker ongenuanceerd ik op dergelijke uitspraken kan reageren en wat ik denk over ‘kenners’ die het over ‘Spaanse Champagnes’ hebben. Tegen de muur zetten en…….

Begrijpen zonder te begrijpen
Ik snap die vergelijkingen wel, maar begrijp het niet. In plaats van de consument wat bij te brengen, houden we ze dom en noemen we alle mousserende wijnen Champagne, alsof er geen onderscheid bestaat tussen een Conegliano Valdobbiadene Prosecco Superiore, een cava en een sekt. Natuurlijk, ze behoren allemaal tot de categorie mousserende wijnen, maar ze verschillen in veel teveel opzichten van elkaar om ze zomaar over één kam te scheren of één hoop te gooien. Nog maar een voorbeeld: een Ferrari is geen Italiaanse Rolls Royce. Een ieder snapt dat meteen (en verklaart je voor gek als je zo’n vergelijking maakt), maar klaarblijkelijk blijft het erg lastig om een Franciacorta geen Italiaanse Champagne te noemen. Talloze mousserende wijnen lijden onder deze kennisvervlakking en dat terwijl ze over zoveel unieke eigenschappen beschikken. Een échte professional kan dat haarfijn uitleggen.

Tijdens een door Pitch PR georganiseerde persreis, maakte ik weer eens persoonlijk kennis met verschillende mensen achter ‘die andere categorie Franse mousserende wijnen’, crémants om precies te zijn. We bezochten enkele producenten van ‘Crémant de Loire’ en het was goed om weer terug te zijn in die prachtige streek met zijn vele indrukwekkende kastelen.

A trip down memory lane
Waarom ik enthousiast reageerde op de uitnodiging van Pitch had voor een belangrijk deel te maken met mooie herinneringen aan mousserende wijnen uit de Loire-streek. Ik was er vaak genoeg in mijn eerste jaren als wijnschrijver en jarenlang mocht ik hun crémant proeven en beoordelen voor het Proefschrift Wijnconcours, Met veel genoegen denk ik terug aan de wijnen van Langlois Chateau, Michaud, Brisebarre, Thierry Germain en Boutet Saulnier, waarvan enkele terecht in de prijzen vielen. Toen ik zag dat we een aantal van hen ook zouden bezoeken of hun wijnen zouden proeven, was mijn aanmelding voor de reis al snel een feit.

De eerste stop was bij Langlois Chateau in Saint Hilaire St Florent. Langlois Chateau, het enige Franse ‘chateau’ zonder dak()je) zo schreef ik jaren geleden al eens. Voor wie het nog niet weet: Chateau is een familienaam en wordt niet met een -â- geschreven. We proefden de gehele serie en ik was vooral onder de indruk van de frisse , universele en uiterst betaalbare Crémant de Loire Blanc Brut en de meer robuuste Crémant de Loire Réserve Millésimé. Beide wijnen een fraaie blend gebaseerd op chenin blanc, aangevuld met delen chardonnay en wat cabernet franc. De laatste is een echte maaltijd crémant, in staat om diverse voor- en tussengerechten te begeleiden. De Quadrille de Langlois-Chateau is het paradepaardje van het domein en een voorname wijn met een mooi potentieel. Geniet ervan aan tafel en schenk hem in een groot glas waarin hij volledig tot zijn recht kan komen. Ik kreeg visioenen van verschillende visgerechten, maar zou hem ook graag drinken bij wit vlees of als opwekkende partner van allerlei kazen. De wijnen van Langlois-Chateau zijn o.a. verkrijgbaar bij Gall&Gall.

Chenin
Bij het fotogenieke domaine Leduc Frouin in Martigné Briand (met hun eeuwenoude ‘caves touristiques’) werd niet alleen genoten van een uitgebreide lunch, maar ook van verschillende buitengewoon aangename wijnen en een uitgebreide toelichting van Antoine Leduc over het wel en wee in de wijngaarden, verschillen in terroir, appellaties etc. Zo lichtte hij de aanwezigheid van de chenin langs de Loire toe (95% van alle chenin in Frankrijk staat hier aangeplant), zijn uitbundige groei en hoe gevoelig hij is voor botrytis. Ondanks wat minder gunstige kenmerken, is en blijft de chenin populair; de laatste jaren zijn we de aanplant zelfs weer wat toenemen. Voor een belangrijk deel is dit toe te schijven aan de frisse natuurlijke zuurgraad van de druif. Ook als hij mooie rijp is blijven de zuren prominent aanwezig en dat is erg fijn voor mousserende en zoete wijnen. Die zuren zorgen dat de wijnen over een fraaie natuurlijke balans beschikken en zelden harde en/of groene accenten vertonen die we wel eens in mousserende wijnen uit andere streken vinden. Een ander voordeel van de chenin is dat hij zich thuis voelt op verschillende bodems, zowel de kalkrijke grond rond Saumur of juist de schist bij Anjou, waarbij elke terroir zijn invloed heeft op de stijl van de wijn.

Een loepzuivere indruk
Het terras van eenvoudige maar comfortabele hotel Terrasses de Saumur biedt een fraai uitzicht over de omgeving met Château de Saumur als stralend middelpunt. Het bleek ook een prima locatie om nader kennis te maken met een aantal andere producenten en wijnen die hun belangenorganisatie Interloire had verzameld. Ik proefde er in totaal een kleine twintig en genoot van de strakke, loepzuivere Tête de Cuvée van Domaine Michaud (importeur: Terroirwijn Rotterdam), de smaakvolle Crémant de Loire Blanc van Leduc Frouhin (importeur: Ton Overmars Amsterdam) en zowel de Crémant de Loire Brut Blanc als de Excellence ‘De Chanceny’ van de Alliance Loire (nog geen importeur in Nederland). Ook de door Pieksman in Amsterdam geimporteerde Crémant de Loire Brut Bio Ancestrale van Château de Passavant maakte indruk, vooral vanwege zijn volle, rijke smaak en loepzuivere structuur.

De wijnen toonden aan hoe veelzijdig crémants kunnen zijn en hoe breed inzetbaar ze zijn. Er zijn wat dat betreft veel betere momenten denkbaar dan rond middernacht op 31 december. Geniet van de fijne slanke stijl van een Crémant de Loire als verrassend aperitief voor de (kerst-)lunch/brunch (of als je durft, bij een uitgebreid, feestelijk ontbijt), bij de ontvangst van gasten of neem hem mee als welkome binnenkomer als je op bezoek gaat. Ze zijn bijzonder geschikt voor ‘zo maar’ of om ze aan tafel te genieten. Door hun doorgaans vriendelijke structuur zijn ze namelijk opwekkende begeleiders van amuses, salades of lichte voorgerechten, terwijl er genoeg zijn er ook die fantastisch combineren met allerlei hoofdgerechten. En, zoals al eerder aangehaald, ze zorgen ook dat een maaltijd fris kan eindigen door ze te serveren bij kazen. Kortom, je kunt er alle kanten mee uit, het is een kwestie van proberen; niks moet, alles mag. 

De enige restructie die ik wil maken heeft betrekking op het zinloos leegspuiten van zo’n mooie wijn tijdens de jaarwisseling. Gebruik daar dan een slechte Champagne voor of een fles bruisend bronwater….

Proost!

Deel dit bericht:

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn