Leeftijd
Opmerkelijk vind ik het toenemende gehuil over de afnemende aandacht van ‘de jeugd’ voor wijn. Die jeugd is niet alleen slechts 1 type jongere, maar ook een steeds kleiner wordende doelgroep en daarmee eigenlijk minder belangrijk voor de toekomst dan velen veronderstellen, tenzij je het deel neemt dat nog nooit met wijn ik aanraking is gekomen en een interessante, onontwikkelde doelgroep vormt. De groep jongeren bestaat overigens uit vele nationaliteiten, culturen, milieus, religies of andere overtuigingen of genders met totaal verschillende kenmerken en voorkeuren. Jongeren dus als 1 type consument neerzetten is absurd. Daarnaast staat vast dat de groep ‘ouderen’ veel groter is dan de populatie ‘jongeren’ en die ouderen vind ik daarom veel interessanter. Daar komt bij dat de vermeende afname van aandacht voor wijn van de jeugd veroorzaakt is door de oudere generatie en als je de oorzaak wegneemt, heb je geen last van de gevolgen. Ik pleit dus juist voor meer attentie voor de oudere generatie, ook al is deze net zo divers als ‘de jeugd’. Voor die oudere generatie geldt dat ze de weg plaveit voor de nieuwe en als we wijn onder deze groep (weer?) populair maken, dan volgt de nieuwe generatie vanzelf. Wat daar volgens mij voor nodig is, is niet zo heel moeilijk. Naar mijn mening is het woord moeilijk juist datgene wat het imago van wijn geweld heeft aangedaan. In plaats van gewoon te mogen genieten van een glas wijn, zijn we er moeilijk over gaan doen en hebben we grote delen van de bevolking ermee weggejaagd.
Drempels
Terroir, mineraliteit, vulkanisch, cool climate, verticale zuren, polyfenolen, krijtachtige tanninestructuur, pH, het aroma van Algerijnse abrikozen of de bloesem van de kakivrucht (ja, deze onzin heb ik echt moeten aanhoren van collega’s), medium++ en eindeloos geneuzel over ‘wijn-spijs’ zijn begrippen geworden die hoge drempels hebben opgeworpen waar een normale consument niet overheen komt. Zo jaagt de Ghost Horse Vineyard ‘Premonition’ Cabernet Sauvignon met z’n prijs van $ 6000,00 wijnliefhebbers juist weg en verliest hij daarmee intrinsieke waarde, terwijl door de bax-in-box Gallo White Zinfandel ($ 30,00 voor 3 liter) honderduizenden Amerikanen wijn in plaats van cola zijn gaan drinken en daarmee eigenlijk van onschatbare waarde is. Wijn is primair bedoeld als consumptieproduct, iets wat we gewoon kunnen drinken zonder dat we er een ‘master opleiding’ voor hoeven te hebben. Je hebt trek in een glas wit of rood, trekt een fles open en geniet ervan, zoals je ook de radio aanzet voor wat muziek, iets gemakkelijk aantrekt na een dag in driedelig grijs te hebben rondgehobbeld of gewoon even wil relaxen zonder toestanden. Ik denk dan aan de tekst van ‘Bottom of this’ van Blackberry Smoke: “I’ll get to bottom of that (the boss, bank, bills, empty tank, wife, kids, politics, religion, war and why do we all exist), after I get to the bottom of this (just one beer)”.
